sağlam kafayla anlamaya çalışılmayacak bir insan onun filmini ilk izlediğim günü hatılrıyorum filimn yarısına gelince ışıkları açtım ne diyo bu adam diye filmin arkasını okumuştum :) ama artık anlamaya çalışmıyorum kafamı güzel yapıyrm ve izlerken ya yönetmen oluyorum yada başrol:D

neredeyse izlmediğim filmi kalmadı üstadın ve her filmin sonunda kendimi sersemlemiş bir şekilde buldum. hiçbir zaman tam bi açıklığa kavuşmayacak senaryo, açıklanması mümkün olmayan ortamlar, kişiler, ben şimdi ne izledim diye kendine sorulan sorularla karşı karşıya kalınması
bütün filmleri bir yana üstadın 2006 yılında çekmiş olduğu ınland empire bir yana filmin her karesinde geriliyorsunuz acaba ne çıkacak diye umuyorsunuz çekim tekniği ve yine kendine has ortamları ve kişileriyle kült bir başyapıtla karşı karşıya kaldım
her filminde sarışın ve esmer kadınlar kırmızı perdeler sarı yol çizgileri karşıtlıkların çatışması ve şizofreni mevcuttur
sabrı olmayan ve sinemada farklılıklara açık olmayan hiçbir arkadaşıma tavsiye edemediğim bir yönetmen neden şimdi durup dururken dayak yiyeyyim ki

bence fılmler, tum karakterlerin hayatlarında tanımlayamadıgı bır boşluğun etrafında dönüyor. bir bilinç altı seansı gibi.insan doğasının karanlık yüzü.

DAVID LYNCH ve BİLİNÇALTI...sıkışmış ruhun etkisinde kalmış beynin yaratabileceği psikozlara anlam verme çabası öylesine boş ki aslında...bilinçaltının oyunları heryerde,herzaman...lynch tüm olabilirlik ve hatta olamazlık sınırlarını bile zorluyor psikoz yaratılarının ve 3. boyutun da ötesinde sunuyor beyazperdede ziyafetimize seyirlik ziyadesinde...Saygılar...

Mullholland Drive ı ilk izlediğimizde 3 öğrenci,2 akademisyen ve 2 tiyatro oyuncusuyla oturup izlemiştik.Benim tavsiyemle izliyorlardı ve film bittiğinde o değerli kişilikler kendini bozup üstüme saldırdı:)dayak yedim;) ama lynch ın imgelerine,hayalgücüne ve psikoloji üzerine bu kadar etkili nokta atışlar yapışına hayranım..

mullholland dr izledim ve bir kaç gün bozuk psikoloji ile dolaştım hafif şizofreni bulaştırıo sanki insana.. opera sahnesi zaten devrilişim oldu... ardından kayıp otoban,, aman tanrım bilinç bulanıklığımı yaşıyordum yoksa.. bu adam kesin psikozda sağlıklı bir beyin bunları üretemez.. iyikide öyle.. içimde bastırılmış taraflarımı su yüzüne çıkardı..

Mulholland Dr. izlediğimde sok olmustum.konusunu mu anlayım Naomi Watts a mı tutuluyum karar veremedim!

Her filmi ayrı bi Lynch girişimi..

zamanında Eraserhead'teki bebeğin aynısını bildiğiniz, kasaplarda falan satılan bir kelleyle yapmıştık, bir proje için. o dönem nedense Çin'den bol miktarda getirtilen fosforlu oyuncakların derilerini yüzüp kelle derisinin altına yerleştirmiştik. karanlıkta nasıl göründüğünü anlatmaya gerek yok sanırım. sinema ikinci sınıf öğrencisi bir arkadaşa (Lynch hayranı idi) bu maketle yaptığımız şaka (temelde Hababam'ın kızlara yaptığı kurukafa şakası gibi) hâlâ anlatılır. kızcağız sırf bizi tedavi etmek için sinemayı bırakıp psikoloji okuyacağını bağırır dururdu.

Lynch de böyle şakalar yapıyor aslında: anlamla aramızdaki göbek bağıyla oynuyor. anımsayanlar bilir: göbek bağı, kendisiyle oynandığında feci sızlar.

vize final dönemlerinde gördüğüm rüyalar aynı david lynch filmlerine benzio.bu aralar bi film çeksede izleyip izleyip anlayamasak.abi peki o adam orda niye öyle yaptı...gibi mal mal sorular sorsak kendimize